محمد صديق (تر انسانیت لوړ مذهب نشته)
یوه ملګري پوښتنه کړې او وايي د ابن کثير چې یو له معتبر تفسيرونو څخه دی د باب حديث الحمار څخه یو حديث ذکر کړی چې حضرت محمد مصطفی (ص) له خپل خره سره چې يعفور نومېدو خبرې کولې، ایا دا حديث صحيح دی او خره خبرې کولای شي؟
لما فتح الله على نبيه صلى الله عليه وسلم خيبر أصابه من سهمه أربعة أزواج نعال وأربعة أزواج خفاف وعشر أواق ذهب وفضة وحمار أسود، ومكتل قال: فكلم النبي صلى الله عليه وسلم الحمار، فكلمه الحمار، فقال له: “ما اسمك؟” قال: يزيد بن شهاب، أخرج الله من نسل جدي ستين حمارا، كلهم لم يركبهم إلا نبي لم يبق من نسل جدي غيري ولا من الأنبياء غيرك، وقد كنت أتوقعك أن تركبني قد كنت قبلك لرجل يهودي، وكنت أعثر به عمدا وكان يجيع بطني ويضرب ظهري، فقال له النبي صلى الله عليه وسلم: “قد سميتك يعفورا، يا يعفور” قال: لبيك. قال “أتشتهي الإناث؟” قال: لا فكان النبي صلى الله عليه وسلم يركبه لحاجته فإذا نزل عنه بعث به إلى باب الرجل، فيأتي الباب فيقرعه برأسه، فإذا خرج إليه صاحب الدار أومأ إليه أن أجب رسول الله صلى الله عليه وسلم، فلما قبض النبي صلى الله عليه وسلم جاء إلى بئر كان لأبي الهيثم بن التيهان فتردى فيها فصارت قبره، جزعا منه على رسول الله صلى الله عليه وسلم
ژباړه: نبي کريم (ص) له خره څخه پوښتنه وکړه چې نوم دې څه دی؟
خره مبارک په ځواب کې وویل چې (يزيد بن شهاب). ویل یې الله پآک زما له نسل څخه ۶۰ خره زېږولي او له هغو څخه پر یوه هم پرته له پيغبرانو بل څوک نه دي سپاره شوي او زما د نيکه له نسل څخه یوازې زه پاتې یم او له پيغمبرانو څخه هم پرته له تاسې بل کوم یو نه دی پاتې او زه ستا څخه هيله لرم چې پر ما سپاره شئ. ستاسو څخه مخکې زه د یوه یهودي ملکیت وم چې ګرځېدم به نو لوېدلم به ځکه چې هغه به په خېټه او ملا کې په لغتو وهلم.
نبي کريم (ص) ورته وویل زه به تاته “یعفور” وایم، او یعفورا ! بیا یعفور ځواب ورکړ زه مو تابع یم. نبي کريم (ص) خره ته وفرمایل ایا ستا ښځې خوښيږي؟ خره په ځواب کې وویل نه!
حضرت محمد (ص) به په خره خپل تجارت کولو او چې کله به پیغمبر غوښتل له چا سره وويني نو یعفور به یې د هغه کور ته ور ولېږلو، یعفور به دروازه وټکوله او چې کله به د کور خاوند دروازه خلاصه کړه نو یعفور به اشاره ورته وکړه چې ورشه او له پيغمبر (ص) سره وګوره.
چې کله حضرت محمد (ص) وفات شو نو خر د ابي الهيثم بن التيهان کارېز (څاه) تر لاړ او له ډېره خفګانه یې ځان کارېزه ته وراچولو او خودکوشي یې وکړه.
- د کتاب ماخذ: راجع البداية و النهاية لإبن كثير (باب حديث الحمار)
که علما کرام په دې مورد لږ رڼا واچوي او د دغه ورور پوښتنه ځواب کړي نو خوښ به شم:
