د تبليغ چېله

د تلبيغ یوولسمه ورځ

نن د سهار له لمانځه څخه وروسته چې کله د ایمان او یقين خبرې وشوې نو زه او شېخ الحديث صیب د جومات په یوه کونج کې کښناستو، راته وايي ته پوهېږې چې زموږ او د کوپارو په خوراک کې الله پاک څومره لوی حکمت نغاړلی؟ ما وېل نه ولا …

پوره ليکنه »

د تبليغ لسمه ورځ

نن سهار چې لمنځونه مو وکړل شهاب او یو څو نور ملګري له جمې څخه پاتې شوي وو او وروسته یې دویمه جمه کوله، عرفان امامت کولو او زه او شېخ الحديث صیب په درېیم صف کې ناست وو، دوی چې کله لومړی رکعت پوره کړ او له سجدې څخه …

پوره ليکنه »

د تبلیغ نهمه ورځ

ډېره موده پس زه او شېخ الحديث صیب نن د سهار له لمانځه، ورپسې د ایمان او یقین د تقریر او د اشراق لمانځه له ادا کولو وروسته بازار ته ووتو تر څو شېخ الحديث صیب ځان ته شامپو واخلي، په لاره کې شېخ الحديث یو دم خېټې ته لاس …

پوره ليکنه »

د تبلیغ اتمه ورځ

زموږ یو بل د تبليغ ملګری یوسف علي دا څو ورځې ځان نه وو ميځلی او نن سهار يې ډېر سر ګرولو، له لمانځه وروسته شېخ الحديث صیب ورته متوجې شو وېل ولې دومره سر ګروې خیرت خو به وي؟ یوسف ورته ووېل لکه چې سر مې سپږې کړي، نو …

پوره ليکنه »

د تبليغ اومه ورځ

پرون له ماسخوتن وروسته چې ایمانونه مو پوره په جوش کې وو شېخ الحديث صیب وېل غواړم نن یوه لنډه او ډېره مهمه موضوع درسره شريکه کړم، موږ ټولو بوق بوق ورته وکتل چې خدای خیر چې دا به کومه موضوع وي؟ شېخ الحديث صیب وېل تاسې پوهېږئ چې ننۍ …

پوره ليکنه »

د تبلیغ د شپږمه غرمه

د غرمې له لمانځه وروسته ملګرو د هندوستان د شادوګانو (بيزوګانې) خبرې کولې ویل یې د دې ځای شادوګانې ډېرې مضرې دي کله کله له خلکو څخه موبایلو هم غلا کوي او کله بیا خولې هم لګوي، شېخ الحديث صیب هم زموږ خوا کې د دې ملګرو کيسو ته غوږ …

پوره ليکنه »

د تبليغ شپږمه ورځ

یوسف عرفان زموږ د ګروپ ملګری دی وختي راغئ او ټول یې د سهار د لمانځه لپاره راويښ کړو، زه او شېخ الحديث صیب اوداسه ته لاړو چې په دې وخت کې د سهار اذان وشو نو شېخ الحديث صیب وېل ته پوهېږې چې شیطان کله د اذان غږ واوري …

پوره ليکنه »

د تبليغ څلورمه ورځ

د ماښام له لمانځه وروسته مو چې کله ايمانونه د امير صیب په عالمانه تقرير تازه کړل نو وروسته د یوه شېخ الحديث سره په یوه کونج کې کښېناستو، یوه ملګري پوښتنه ترې وکړه چې عربان نوردشیر لوبه ډېره کوي ایا هغه حلاله ده او که حرامه نو ښاغلي د …

پوره ليکنه »